observantia ab antiquo observate.
Item vidit in quodam regestro comunitatis dicti loci ubi per modum memorie
descripta sunt documenta ejusdem unum capitulum Sive... (Manque dans le
texte) item, sub verbis sequentibus descriptum : « Item un privilege
de no metre vin stranhe en lo dit loc, et cetera » et vidit a
tempore quo fuit habitator dicti loci Bellimontis observari et teneri
per modum usus et consuetudinis quod non immittebantur vina extranea in
eodem locum, et dum fiebat contrarium, confiscabatur vinum modo et forma
contentis et expressatis in dictis litteris dicte comissionis, et
audivit dici quod uno semel una pipa vini extranei fuit posita in eodem
locum, et fuit per consules mandata portari ad plateam ejusdem loci; sed
non recordatur de modo procedendi per dictos consules circa
dispositionem dicte pipe vini.
Audivit autem dici ipse testis lo[quens], ut dixit communiter a tempore sue
habitationis in eodem loco quod medietas dicti vini est applicandi
dominio et alia medietas reparationibus dicti loci, subjungens ipse lo[quens]
quod diversis vicibus vidit et audivit quod aliquis de habitatoribus
dicti loci et recolit ipse lo[quens] de Anthonio d'Espiallo, habitatore
dicti loci , qui fuerunt positi in processu quia imponebatur eis quod
posuerant vinum extraneum infra dictum locum , sed de fine processum non
recordatur usque quod aliqua confiscatio fuerit declarata.
Item interrogatus dictus loquens si vidit vel audivit quod aliquo
casu permitteretur dictis habitatoribus ponere vinum extraneum infra
dictum locum, dixit quod tempore Sterilitatis, ut audivit communiter
dici in eodem loco, de licentia consulum et majoris et sanioris partis
dictorum habitantium aliquociens permittebatur de aliquibus ex dictis
habitantibus vina extranea infra dictum locum ponere; et recordatur ipse,
ut dixit, quod tempore guerre comitis Armanhaci, ultimo defuncti, Petrus
Blanci, mercator et habitator ejusdem loci, congregaverat certam
quantitatem vinorum collectorum in loco de Mota et aliis locis
circumvicinis in quibus ut dubitabat ipse Blanchi non poterant
conservari propter dictam guerram, et obtinuit licentiam, ad preces
ultimi abbatis Grandissilve, ejus fratris, quod illa posset ponere infra
dictum locum, ne sibi deperirent, cum hac conditione quod infra eumdem
locum illa non venderet nec expenderet an (Sens de ant) ferendi faceret
et scit idem lo[quens], ut dixit, quod dicta vina fuerunt adportata in
dicto monasterio Grandissilve; et dictus Blanchi habuit pro illis
similem quantitatem vini ejusdem abbatis, quod collectum fuerat in
territorio ejusdem loci, et dum fiebant querele contra aliquos
habitatores quod in prejudicium dictorum privilegiorum,
Page 131
usus et consuetudinis ipsi introducerant vinum extraneum infra dictum
locum, eorum deffensio erat quod hoc fecerant de licentia super hoc debite
obtenta.
Plura non dixit.
Johannes de Bosco, oriundus et
habitator loci de Bellomonte, etatis ut dixit quadraginta annorum seu
circa, cujus bona valere asseruit quinque centum librarum et amplius,
testis citatus, productus et juratus et diligenter examinatus per dictum
dominum comissarium super contentis [in] preinsertis comissionalibus
litteris, qui deposuit in loco Bellimontis die XIIIIta mensis
junii, anno domini M° CCCC° LXX° VII°, et interrogatus, dixit se scire
et verum esse quod, decem anni sunt elapsi seu circa, ipse testis loquens
vidit quod fuit motum debatum inter consules dicti loci Bellimontis qui
per tunc et nonnullos habitatores ejusdem loci Bellimontis, de quibus
nesciret deponere, super eo quod dicti consules dicebant quod dicti
habitatores, in prejudicium cujusdam privilegii, posuerant in eodem loco
Bellimontis vina extranea et in alio territorio quam in territorio
Bellimontis execreta, et peterent dictum vinum confiscari juxta et
secundum tenorem dicti privilegii dictis consulibus et habitantibus dicti
loci per dominum nostrum regem concessi, dictique habitatores dicerent
contrarium, non debere confiscari cum alii habitatore, (D'autres habitants
qu'eux.) preter quam ipsi in eodem loco vinum extraneum posuerant,. et
quod lex debebat esse communis et cum a casu (Par exemple, ainsi.)
venerabilis et circumspectus vir dominus Bertrandus de Sancto Petro,
condam judex tunc judicature Verduni esset, in presenti villa Bellimontis,
et in domo Petri de Lube condam, dicti consules dictos habitatores coram
dicto domino judice Verduni venire et comparere fecerunt in eodem domo, ad
discernen dum dictum debatum in tantum quod vidit ipse lo[quens] quod
dicti consules tradiderunt et exhibuerunt dicto domino judici, ipso lo[quente]
presente, et aliis habitatoribus ejusdem loci quadam patentes et apertas
litteras regias in pergameno scriptas dictum privilegium, ut dicebant,
continentes, quibus per dictun dorninum judicem receptis, dictus dominus
judex ibidem in presentia ipsius loquentis et aliorum habitatorum dicti
loci de verbo ad verbum perlegit et verbis romantiis explicavit.
Quibus perlectis per dictum dominum judicem, intellexit ipse
loquens quod dicte littere erant et continebant narrativam quam continent
littere dicte comissionis, itaquod rex in illis mandabat domino Senescallo
Tholose et domino judici Verduni quibus dicte littere dirigebantur, et
eorum cuilibet, ut eis constito, quod laborantia et agricultura
principalis loci Bellimontis seu territorii consisteret in vineis, et quod
major pars habitantium concordaret et consentiret ut...
Page 132
in dicto loco, prohiberetur omnibus et singulis in eodem loco ponere quam
illa tantum modo excreta essent in vineis dicti loci Bellimontis.
Et recordatur quod in dictis litteris sive privilegio carebatur quod
dictis comissariis constiterat de narratis in eisdem litteris, et propter
hoc processerant ad interinationem earumdem, inhibendo omnibus et singulis
habitatoribus dicti loci ne extunc auderent nec essent ausi immittere et
ponere infra dictum locum vina extranea; et vidit ipse et reperit in
archivis consulatus dicti loci unum librum papiri scriptum, in quo inter
alia erat unum item sub verbis sequentibus: « Item un privilege de no
mettre vin stranhe en lodit loc » et vidit quod a tempore quo fuit
habitator dicti loci Bellimontis observari et teneri per modum usus et
consuetudinis quod non immittebantur vina extranea in eumdem, et dum fiebat
contrarium confiscabatur vinum modo et forma contentis et expressatis in
dictis litteris dicte commissionis.
Et recordatur etiam ipse quod ad causam premissorum fuit etiam motum debatum
inter consules dicti loci et Anthonium d'Espiallo, ejusdem loci, in tantum
quod ipse habuit comparere coram domino Johanne Seguerii, tunc judice
Verduni, qui ipsum loquentem super contentis in dictis litteris regiis sive
privilegio interrogavit, tenendo dictum privilegium in suis manibus et
secundum tenorem illius ipsum interrogando, et erat tenore et scriptum
petgameni ut supra deposuit.
Interrogatus ipse idem testis lo[quens] cur et qua de causa idem judex ipsum deponere
faciebat, dixit ex eo quod procurator regius sibi lo[quenti] et nonnullis
aliis habitatoribus dicti loci imponebatur contra privilegium immisisse
vinum extraneum in dictum locum Bellimontis et super illis deposuit, et
interrogatus fuit quid ante et post fuit factum : dixit se nescire; ac tamen
recordatur ipse lo[quens] quod dum fiebat contrarium, confiscabatur vinum
modo et forma contentis et expressatis in dictis litteris dicte comissionis
, et quod uno semel Petrus Anthonii de Arnaco, Bellimontis habitator ,
posuit et aportari fecit duas pipas vini extranei in dicto eodem loco, et
fuit per consules mandata portari ad plateam communen dicti loci et ibi
fuerunt disperse et elargite pauperibus et allis bibere volentibus.
Item fuit interrogatus dictus testis lo[quens] si vidit vel audivit
quod aliquo casu permitteretur dictis habitantibus ponere vinum extraneum
infra dictum locum : dixit quod tempore sterilitatis et de licentia consulum
aliquociens permittebatur aliquibus ex dictis habitatoribus vina extranea
vinum extraneum ponere infra dictum locum, et ipse lo[quens] tempore sui.
consulatus cepiissime aliquibus habitantibus obtulit licentiam immittendi.
Plura non dixit.
Page 133
Ramundus Mangoni, oriundus et habitator loci de Bellomonte,
etatis ut dixit quinquaginta septem annorum seu circa, cujus bona valere asseruit
centum libras Turonensium parvorum et amplius, testis citatus, productus,
juratus et diligenter examinatus super contentis in preinsertis
comissionalibus litteris, qui deposuit in loco Bellimontis, die XIXa
mensis junii, anno domini M° CCCC° LXX° VII° et interrogatus dixit
quod anno quo computabatur domini M° CCCC° quadragesimo quinto, ipse
testis lo[quens] fuit consul presentis ville Bellimontis et à post fuit
etiam consul ejusdem ville per suptem vices et exeunte consule pluries
et sepiissime visitavit documenta, consuetudines et privilegia ejusdem
ville, et recordatur ipse lo[quens] quod inter alia documenta,
privilegia et consuetudines, cepit et vidit in archivis ejusdem loci
quasdam patentes et apertas regias in pargameno scriptas, cera crocea
viridi coloris sigillatas, ut credit, impetratas pro parte consulum,
scindici et habitatorum ejusdem ville, continentes, ut ipse lo[quens]
pluries perlegit, privilegium ne aliquis habitator ejusdem ville esset
ausus immittendi vinum extraneum in eodem locum Bellimontis in alio
territorio preterquam in territorio ejusdem ville excretum, sub pena
confiscationis vini, et illud privilegium a dicto tempore citra fuit in
presenti ville Bellimontis observatum, excepto quod tempore sterilitatis
quo adveniente poterant et licitum erat habitatoribus ejusdem ville vina
extranea in dicto loco immittere, et recordatur quod uno anno fuit tanta
sterilitatis in presenti villa Bellimontis quod non remanserunt vina in
vineis ejusdem loci propter tempestatem que viguit dicto anno, et super
hoc fuit tentum consilium, et consentiente procuratore regio, et ex
deliberatione consilii quilibet habitator poterat immittere vina
extranea in eodem loco pro eorum provisione solum et dumtaxat et pro
dicto anno.
Ac tamen dixit
quod vidit in regestro comunitatis dicte ville ubi per modum memorie
descripta sunt documenta ejusdem unum item sub hiis verbis sequentibus
descriptum : « Item un privaletge de no mettre vin st[r]ange en
lodit loc. » et vidit, ut supra dictum est, observari et teneri per
modum usus et colisuetudinis quod non immittebantur vina extranea in
eodem locum , et dum fiebat contrarium, confiscabatur vinum modo et
forma in litteris dicte comissionis.
Et vidit ipse lo[quens] quod Petrus Anthonii de Arnaco posuerat
vinum extraneum in eodem loco, quod vinum videlicet, videre suo [faciebat]
duas pipas, que fuerunt adportate de mandato consulum ejusdem loci
Bellimontis et ibi dispersate gentium armorum que pro tunc eorum
transitum per villam faciebant.
Audivit autem dici quod
Page 134
medietas vini est applicanda dominio et alia medietas reparationibus
ville.
Dixit autem ipse testis lo[quens] quod inter ipsum testem loquentem tunc consulem et suos
socios et Anthonium d'Espiallo, habitatorem ejusdem ville fuit motum
debatum super eo quod in prejudicium ejusdem privilegii posuerat in
eodem locum vinum extraneum- et recordatur quod dictus Anthonius d'Espiallo
fuit ad instanciam procuratoris regii citatus coram venerabili viro
domino Johanne Seguerii, tunc judice Verduni, coram quo ipse testis lo[quens]
et sui socii dictum privilegium superius expressatum produxerunt et
exhibuerunt, quo predicto et post aliquod tempus dictus judex Verduni
processit ad confiscationeni vini quod idem d'Espiallo immitterat in
eodem locum ; quod ex post de dicto vino fuit factum, dixit se non
recordari ex eo quod ibidem fuit inhita guerra domini comitis Armanhaci
et tanta tribulatio venit in presenti villa Bellimontis, quod dictum
privilegium remansit in manibus dicti domini Johannis Feguerii [Seguerii]
et a post non recuperaverunt, nec habere, nec recipere minime potuerunt.
Plura non dixit.
Dictus dominus comissarius, procedendo ad interinationem dictarum
litterarum, pronuntiavit fore locum interinationis et pro quia sibi
constitit per sufficientiam de contentis in dictis litteris, dictas
litteras interinavit et interinando pronuntiavit quod a cetero et ab in
anthea dicti habitatores non habeant immittere vinum nec vindemiam ante
festum nec post festum beati Michaelis, exeptis de vindemiis de vineis
que erunt in locis ubi non erit clausura sufficientia et precipue de
Sancto Johanne, et illis qui erunt contribuabiles oneribus ville
Bellimontis, inhibendo dictis habitatoribus ibidem presentibus et aliis
absentibus in personis presentium quod a cetero non immittere habeant
vinum nec vindemiam, nisi, ut dictum est, excepto Portarelli cui fuit
data licentia ad vitam de vinea de Glatenchis, sub pena confiscationis
vini et vindemie , medietatem domino nostro regi et monasterio et aliam
ville pro reparationibus; et tempore sterilitatis, consules possunt dare
licentiam immittendi vinum et vindemiam in eodem loco cum concilio et
voluntate sanioris et majoris partis singulariorum et habitantium dicti
loci Bellimontis.
Page 135
XXI
ACTE passé à Beaumont dans la maison abbatiale du monastère de
Grandselve, dans lequel il est exposé par les Consuls à Louis de
Narbonne, évêque de Vabres, abbé ou administrateur perpétuel de
Grandselve, co-seigneur de Beaumont, que contrairement aux coutumes et
privilèges de ladite ville, portant qu'aucun habitant n'aurait le droit
de construire des maisons ou d'établir des clôtures dans le circuit des
remparts de la ville, lesquels doivent avoir partout une largeur de douze
palmes, l'abbé, en reconstruisant la maison abbatiale. a fait fermer le
passage desdits remparts, ce qui porte un grand préjudice aux habitants
et les empêche de jouir de leurs privilèges et libertés, à quoi il est
répondu, par le seigneur abbé, qu'il n'a pas été dans son intention de
contrevenir aux privilèges de la ville, qu'il veut, au contraire, que
tous les habitants puissent passer sur le terrain fermé et ouvrir la
porte de la clôture, qu'il a fait faire, lorsqu'ils le jugeront
convenable, sauf pendant la nuit et en temps de guerre; ajoutant que les
abbés, ses successeurs, ne pourront induire dudit acte rien qui puisse
porter préjudice aux droits que les habitants tiennent de leurs coutumes.
27 AOUT 1504
In nomine domini, amen. Noverint
universi et singuli hoc presens publicum instrumentum inspecturi et
audicturi, quod anno ab Incarnatione domini millesimo quingentesimo
quarto, et die vicesima septima mensis augusti, illustrissimo principe et
domino nostro domino Ludovico, Dei gratia rege Francorum regnante, apud
villani regiam Bellimontis, senescallie Tholose, diocesis Montis Albani,
in domo abbaciali venerabilis monasterii beate Marie Grandissilve, et
coram reverendo in XPO patre et domino domino Ludovico de Narbona,
miseratione divina Vabrensi (Vabre) episcopo, et abbate sive
administratore perpetuo dicte venerabilis abbacie et devoti monasterii
beate Marie Grandissilve, Cistercensis ordinis, condomino dicte ville
Bellimontis, et in presentia religiosorum virorum dompnorum et fratrum
Anthonii de Armanhaco , prioris et scindici dicti monasterii, et Bernardi
Chausoni, monachi, comparuerunt et se personaliter presentarunt prudentes
et sapientes viri Rodigonus Galhardi, Guillermus de Sancto Anthonio et
Mathurinus Hebrardi consules ejusdem ville, una cum certis aliis
habititoribus dicte...
Page 136
ville, qui organo dicti Rodigoni, eidem domino abbati et administratori
ac condomino ejusdem ville, verbo remostrarunt quod inter alia
privilegia et libertates que dudum per dominum nostrum regem et abbatem
dicti monasterii Grandissilve, condominus ejusdem ville fuit consulibus
et habitatorribus ejusdem in perpetuum concessum privilegium et libertas
ne nullus ex habitatoribus dicte ville qui pro tunc erant, fuerunt inde,
nec erunt in futurum, possint nec eis permissum sit domos edifficare nec
aliquas clausuras facere intra totum circuitum meniarum ville nec
desuper, sed quod per totum turnum et circuitum dicte ville remanerent
duodecim palmi terre amplitudinis franchi et liberi, in quibus nemo
edifficare poterit, et pro servicio ville et utilitate reypublice.
Item etiam habebant privilegium et libertatem eundi et redeundi
super meniis et per totum circuitum ejusdem ville libere et sine
impedimento; sed hoc non obstante, ipse dominus abbas sive administrator
perpetuus contra privilegia ...
Page 137
... predicte ville clausit seu claudere fecit transitum et servitutem
dictarum meniarum et ville,tam infra quam desuper, in edifficando domum
suam abbacialem, quam edifficari fecit in ipsius ville et habitant [ium]
ejusdem maximum prejudicium atque dampnum et requisiverunt dicti
consules prefactum dominum abbatem quatinus aperturam de clausis per eum
eis facere vellet, et de privilegio et libertate ville eos gaudere
permicteret, ejusque animum eis declararet ne in futurum eidem ville
prejudicare posset. Quibus quidem consulibus et habitatoribus ipse
dominus abbas et administrator perpetuus , audita dicta requesta ,
respondit quod ipse non intendebat clausisse dictam servitutem publicam
meniarum tam altam quam bassam in prejudicium privilegiorum et
libertatum ville, et dictam clausuram fieri fecerat de presenti pro
decoracione sue domus quam de novo edifficari fecit ; tamen propter hoc
non intendit prejudicare privilegiis ville nec habitatorum ejusdem.
Et dixit quod ipse vult et intendit quod tociens quociens erit
expediens et necesse habitantibus dicte ville per loca per ipsum clausa ...
Page 138
... transire et aperturam facere, potissime tempore guerre aut alio tempore
nocturno, consules et habitatores ejusdem ville possint et valeant
aperturam dictarum meniarum, tam de basso quam de alto, facere et
liberum aditum quocumque tempore facere, nec intendebat quod transiret
sibi nec aliis abbatibus dicte abbacie in consuetudinem neque
prejudicium libertatum ville nec privilegiorum ejusdem.
Et de premissis dicti consules petierunt et requisiverunt nomine
ville retineri, fieri atque tradi publicum instrumentum per me notarium
infra scriptum, quod et feci, presentibus ibidem discretis et
honorabilibus viris dominis Petro du Tielh, rectore de Vinhavielha,
presbitero; Petro de Boria, priore Sancti Michaelis, etiam presbitero ;
Roberto le Myra, receptore regio commitatus Convenarum; Bernardo de
Maribato, Anthonio Blanchi, loneto Chauveau, Manaldo Chaureau,
mercatoribus ; Seguino de Lespuga et Johanne de Gans, ejusdem ville
habitatoribus, testibus ad premissa vocatis.
Et me Anthonio Soldaderii, publico auctoritate dominorum de cappitulo
Tholose notario, qui de premissis requisitus, instrumentum precedens
retinui quod per alium coadjutorem meum hic inseri feci et inde hic me
subscripsi, et signum meum hic apposui in robur premissorum (Cet alinéa
est tout entier de l'écriture de Soldadier).
(Signature originale, dont le prénom est en monogramme)
ANCHERIUS SOLDADERII.
(Ecriture cursive du XVe siècle.)
Page 139
XXII
EXTRAIT d'une transaction faite entre Pierre Cedalh, juge de Verdun, et
les Consuls de la ville de Beaumont, dans laquelle il est convenu ce qui
suit : Les Consuls auront la police des marchands de ladite ville : par
suite, ils veilleront à ce que les bouchers vendent de la viande de
bonne qualité, ils puniront ceux d'entre eux qui tiendraient de la
viande viciée ou corrompue, ou se serviraient de faux poids, ils connaîtront
aussi les difficultés qui pourraient s'élever entre lesdits bouchers
et les personnes à qui ils ont acheté des animaux. Ils obligeront les
boulangers à mettre en vente de bon pain et nommeront des agents pour
en vérifier la qualité et le saisir quand il y aura lieu. - Ils auront
la connaissance de tous les délits ou manquements faits à leurs
statuts par les fabricants de chandelles, les presseurs ou marchands
d'huile, les apothicaires et autres, vendant des chandelles ou des
cierges de cire, des aromes ou autres mêmes marchandises, les
tisserands, les tailleurs, les cordonniers, les pelletiers, les tondeurs
de draps, les fourniers, les taverniers, les hoteliers, les forgerons et
autres artisans; mais le juge connaîtra des difficultés qui s'élèveront
entre les marchands et les acheteurs sur le prix des marchandises, les
Consuls resteront chargés de prononcer sur les questions relatives à
la qualité de ces marchandises. - Ils s'assureront si les poissons
vendus dans la ville sont vendables ou non, et feront sortir de la ville
les marchands qui en auraient porté de mauvais et corrompus. - Ils
connaîtront toutes les affaires se rattachant aux bornes, aux limites,
aux fossés, aux ponts, aux fontaines, aux loyers des maisons et autres
immeubles, aux salaires des serviteurs, aux chemins publics, à la réparation
des murs, aux fossés, aux citernes, aux aqueducs, mais les discussions
concernant les cheptels, les terres indivises seront du ressort du juge.
- Ils auront la connaissance de toutes. les difficultés qui pourraient
s'élever entre vendeurs et acheteurs, aux jours de foire et de marché,
mais toute affaire non terminée pendant leur durée sera remise à la décision
du juge, sous la réserve, en faveur des Consuls, de la connaissance
entière des affaires relatives aux droits de taulage et de terrage (Ces
deux termes, encore usités dans la contrée, s'appliquent aux droits
perçus sur les tables (taulage) ou sur le terrain (terrage) ou l'on étale
les marcharidises). -Ils feront tenir les rues, chemins publics et
ruelles de ladite ville en état de propreté et puniront ceux qui y
auront déposé des immondices. - Ils auront le droit de visiter, tant
de jour que de nuit, les tavernes et de punir les taverniers qui
emploieraient de fausses mesures, vendraient des vins corrompus ou dans
lequel ils auraient mis de l'eau. - Ils ont obtenu des rois de France un
privilège en vertu duquel tous les gens qui viennent aux marchés ou
aux foires de la ville ne peuvent être arrêtés pour dette civile et
ont la faculté de rentrer en toute liberté chez eux, avec leurs
marchandises. Ils ont, en vertu des anciennes coutumes de la ville,
l'exercice des causes criminelles et notamment de punir les détenteurs
de poids et de mesures faux. - Ils ont et ont toujours eu la
connaissance des crimes de rapt, homicide, incendie, faux, lèse-majesté,
sacrilège, adultère, vol et autres crimes; de poursuivre, prendre,
incarcérer et tenir les coupables attachés par des ceps de bois ou de
fer, les condamner, sur la réquisition du procureur du roi, à avoir la
tête tranchée, à être pendus, à avoir la main, un e ou deux oreilles
coupées, au fouet ou autres peines selon la gravité du crime; ils
pourront néanmoins, en se conformant aux lois et lorsqu'il existera des
circonstances atténuantes, réduire le châtiment en peine infamante ou
pécuniaire. - Ils auront le droit d'assister, selon l'usage, aux
assises que tiendra le juge. - Ils pourront, conformément à leurs
privilège, exiger dudit juge, lorsqu'il aura décrété prise de corps
contre les habitants de la ville, qu'il admette des cautions
garantissant la comparution des accusés devant lui et le paiement des
frais du procès, à moins qu'ils n'aient commis un crime prévu par
lesdits privilèges; lorsque l'accusé, pris et emprisonné sur le
mandement du juge, fournira caution, le juge devra l'élargir à la réquisition
des Consuls, à moins qu'ils n'ait commis un crime prévu par lesdits
privilèges, ou tout autre plus énorme ou semblable. - Le juge ou le sénéchal
de Toulouse prononcera sur tous les appels des jugements rendus par les
Consuls au criminel et au civil. - Ledit juge prononcera en première
instance sur toutes les affaires civiles, tant réelles que personnelles
ou mixtes autres que celles ayant trait à la police de la ville dont
lesdits consuls resteront seuls juges, ainsi qu'il a été déjà dit. -
Ledit juge sera juge en première instance des crimes de blasphèmes, de
jeu, de coups et blessures, avec ou sans armes, non suivis de mort, de
port d'armes et autres crimes punissables d'amendes honoraires ou pécuniaires;
il fera les informations, décrétera les ajournements personnels,
terminera les procès par sentence et fera exécuter cette sentence à
moins qu'il ne s'agisse du crime de faux. - Celui qui sera pris en
flagrant délit de blasphèmes et incarcéré par les Consuls, sera jugé
par eux et par le juge réunis. Les Consuls pourront faire arrêter les
joueurs, les coureurs de tavernes pris en flagrant délit et les incarcérer
pendant moins de 24 heures; après ce temps il les élargiront, si le
juge n'a pas commencé ses informations, mais sous caution de se présenter
devant ledit juge donnée devant le notaire ordinaire de la cour du juge
ou, à défaut, devant tout autre; dans tous les cas le procès sera
fait par le juge, qui pourra faire arrêter les délinquants mis en
liberté et les punir selon qu'il avisera. - La connaissance de l'adultère
appartiendra aux Consuls lorsque la condamnation consistera dans la
peine du fouet ou autre plus grande; s'il y a lieu d'appliquer une
condamnation en argent, la sentence sera rendue en commun par le juge et
par les Consuls.
SANS DATE
De hiis que infra scripta sunt extat insturmentum, et est pacifficatio
inter dominum Petrum Cedalh, licentiatum, judicem Verduni, et consules
ville Belliimontis.
Videatur dictum instumentum.
A primis, quod ad ipsos consoles Bellimontis expectat et expectabit in
futurum pollicia macellorum predicte ville Bellimontis, videlicet carnes
appreciandi et bonas et sufficientes teneri faciendi, puniendique
macellarios tenentes carnes morbosas de viciosis et corruptis [animalibus],
aut falsum pondus vel falsa pondera tenentes et facientes,
cognoscendique de causis intervenientibus inter venditores animalium
ipsis macellariis eisdem satisfieri per eosdem macellarios aut cautiones
per ipsos dictis consulibus prestitas dumtaxat et omnia alia
concernentia polliciam, ex dicto officio macellariorum delicta
descendentia cognoscendi et sentenciandi, depputandique ad premissa
custodes....
Communication - Photos - Webmaster Maguy Krimm Mairie de Beaumont de Lomagne
Partenariat Communauté de Communes et CDG 82
Copyright "Mairie Beaumont de Lomagne" 2000‚ tous droits réservés N° CNIL 1161606